ناصر نداف - این‌قدر از فیلم «افراطی‌ها» در این مدت تعاریف بد شنیدم که ترغیب شدم این فیلم را ببینم، البته یکی دیگر از دلایل ترغیب شدن من این بود که خیلی از دوستانی که این فیلم را دیده بودند می‌گفتند که کارگردان فیلم سعی کرده از فیلم «اخراجی‌ها» کپی‌برداری بکند. «افراطی‌ها» که حتی نامش هم بر وزن و بر اساس فیلم «اخراجی‌ها» است تقلیدی کورکورانه و بسیار سبک و نازل از فیلم «اخراجی‌ها» ساخته مسعود ده‌نمکی است. اصولا در سینمای ایران و حتی سینمای جهان برداشت و اقتباس دارای اهمیت ویژه‌ای است و در بسیاری از آثار فاخر هم شاهد بوده‌ایم که فیلمنامه کار براساس برداشت از یک کتاب یا اقتباس از یک فیلم بوده است اما «افراطی‌ها» فقط پر است از رقص و آواز و شوخی‌های زشت و لودگی‌های فراوان!

...به هرحال در فيلمي كه فقط با هدف جذب گيشه ساخته شده هر اتفاقي ممكن است بيفتد. در اين مسیر در مواجهه با فیلمی مثل «افراطی‌ها» چند تا مشكل داریم. اول اینكه باید نشان دهیم این فیلم تقلیدی است. دوم، باید ثابت كنیم تقلید كار خوب و درستی نیست. سوم، باید در این باره بحث كنیم كه «افراطی‌ها»، دنباله راه فیلمی است كه خودش كار ضعیفی بوده و آخر سر هم باید به این نكته بپردازیم كه این تقلید از محصول اولی ضعیف‌تر درآمده است. «افراطی‌ها»، مسلما كوله‌بار كمدی‌های سطحی این روزها را سنگین‌تر می‌كند. «افراطی‌ها» به ارتباطات چند جوان در زندان می‌پردازد كه پس از آزادی هر یك درگیر اتفاقی جدید در جامعه می‌شوند.
شخصیت‌های فیلم افراطی‌ها همین‌طور بدون منطق و اتفاقي جلوی روی هم سبز می‌شوند و همه چیز در آنِ واحد و به شکل کاملا تصادفی شکل می‌گیرد، هیچ‌گونه هدف از قبل تعیین‌شده‌اي وجود ندارد و فیلمنامه از کوچک‌ترین نکات فیلمنامه‌نویسی بهره نبرده است. عدم وجود هرگونه گره‌افکنی و گره‌گشایی اساسی و منطقی، عدم فعالیت و تکاپوی منطقی برای هریک از شخصیت‌های فیلمنامه به ویژه شخصیت‌های اصلی از عمده ضعف‌های این فیلمنامه به حساب می‌آیند. در فیلمنامه آن‌قدر شخصیت‌های زاید وجود دارد که بودن یا نبودنشان هیچ‌گونه تاثیری بر فیلم نمی‌گذارد. شخصیت‌هایی مانند شخصیت مادر و خواهر و شوهر مادر پسر جواني که از زندان آزاد می‌شود، نمونه این شخصیت‌ها هستند که هیچ‌گونه فعل و انفعالی درون فیلم به وجود نمی‌آورند.
محیط زندان اصولا یک محیط خشک است که به زندانی اجازه هرکاری داده نمی‌شود اما زندان فیلم «افراطی‌ها» زندانی است که به یک هتل 5ستاره شباهت دارد، محیط این زندان آن‌قدر باز و راحت است که زندانیان هرکاری دلشان بخواهد در آنجا انجام می‌دهند، از مسخره‌کردن زندانبانان و سر به سر گذاشتن زندانیان با آن‌ها تا اقدام به قتل زندانیان دیگر، زندانیان این زندان این‌قدر راحت و آزاد هستند که جلوی چشم همه اقدام به قتل زندانی دیگری می‌کنند و بعد در ازای گرفتن رشوه تصمیمشان عوض می‌شود. در این زندان زندانبانان فقط به مثابه لولوی سرخرمن هستند و هیچ‌گونه کاری به کار زندانیان ندارند و فقط در صحنه‌هایی ملعبه دست زندانیان قرار می‌گیرند؛ مانند صحنه‌ای که ارژنگ امیر‌فضلی یک شیشه نوشابه را به سر و روی زندانبانان می‌ریزد و آن‌ها اصلا به او کاری ندارند...
در کل هیچ‌کدام از عناصر فیلم، از فیلمنامه گرفته تا کارگردانی و بازیگری و تدوین و طراحی صحنه و لباس و چهره‌پردازی و موسیقی و تیتراژ و... قابل دفاع نیستند و در بسیاری از موارد از جمله در مورد فیلمبرداری و صدابرداری و نورپردازی و تدوین و کارگردانی دارای نقاط ضعف بسیار فراوان می‌باشند. به طوری که تماشاگر احساس می‌کند که دارد فیلمی را تماشا می‌کند که توسط عده‌ای کودک برای سرگرمی ساخته شده است.
ساخت چنین فیلم‌هایی نه‌تنها هیچ فایده‌ای برای سینمای ایران نداشته و نه‌تنها حالت خنثی ندارند بلکه باعث سقوط و به تحلیل و قهقهرا رفتن روزافزون سینمای ایران نیز می‌شوند؛ چراکه این‌گونه فیلم‌ها به‌طور ناخودآگاه باعث تنزل روزافزون سطح سلیقه مخاطب عام سینما می‌شوند.
به‌طور کل «افراطي‌ها» در سینمای ما یک اتفاق نامیمون محسوب می‌شود و متاسفانه ناقوس شومی را در گوش‌های ما طنین‌انداز می‌کند که خطر در راه است و سینمای ایران روزبه‌روز دارد به مرگ خویش نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود؛ چرا که ساخت این‌گونه فیلم‌ها و دادن نوبت اکران به آن‌ها و تبلیغات گسترده برای این‌گونه فیلم‌ها نه‌تنها توهین به فهم و شعور و درک مخاطب سینماست بلکه باعث تضعیف شدید ارکان سینمای ایران نیز می‌شود.
به‌راستی عجیب است و معلوم نیست چه هنگامه‌ای در این سینما برپاست که كارگردانان بنام ايران با سختی و مشکلات فراوان می‌توانند کارهایشان را بسازند ولی امثال؛ «افراطی‌ها» ، «مادر زن سلام»، «شیر و عسل»، «دختر میلیونر» و «شام عروسی» و صدها فیلم مبتذل ديگر برای شبکه نمایش خانگی يا سینما ساخته مي‌شود و آن‌ها می‌توانند به آسانی اقدام به گرفتن مجوز و نگاتیو و بودجه و... بکنند و این‌گونه فیلم‌های سخیف را به خورد مردم بدهند؟
فیلم سینمایی «افراطی‌ها» باوجود فروش خوبی که داشته اما در رضایت مخاطبان، نمره قبولی نمی‌گیرد. برخی تماشاگران این اثر سینمایی پس از دیدن آن، ضمن انتقاد از سازندگان فیلم، زمانی را که برای دیدن این فیلم صرف کردند تلف شده خواندند.