اهميت رسانه‌ها در جوامع فعلي به حدي از شفافيت رسيده كه نوشتن در باره نقش موثر آن‌ها در تحولات اجتماعي و حتي حوادث طبيعي توضيح واضحات است، اما تصميم به شدت تامل‌برانگيز و به همان ميزان غير‌كارشناسي روز گذشته شوراي هماهنگي مديريت بحران خراسان رضوي، مبني بر ايجاد انحصار اطلاع‌رساني از حوادث غير قابل پيشبيني براي رسانه‌‌هاي دولتي (صدا وسيما، ايرنا و روزنامه ايران) به هيچ روي با اصول مديريت بحران همخواني ندارد.
اطلاع‌ رساني در شرايط بحراني، نقش فوق‌العاده‌اي براي ساماندهي اوضاع جامعه ايفا مي كند، به همين دليل جاي سئوال و شگفتي‌است كه با چه منطقي رسانه‌هاي غير دولتي را از اطلاع رساني در باره حوادث غير قابل پيش‌بيني محروم ساخته‌اند؟ مگر قرار است در باره زلزله يا توفان يا سيل چه مطلبي بنويسند كه باعث تشويش اذهان عمومي شوند؟ يا مگر همه بحران، عدد و رقم مقتولان حادثه است كه انتشار نا صحيح آن جامعه را مشوش مي‌سازد؟ هيچ فكر كرده‌ايد كه در شرايط انحصار اطلاع رساني فضا براي شايعه سازي رسانه‌هاي بيگانه فراخ‌تر مي‌شود؟
شايد بهتر بود به جاي محروم ساختن رسانه‌ها از وظيفه ذاتي‌شان، ساز كاري براي ساماندهي سيستم اطلاع‌رساني  تعريف مي‌شد. در شرايط عادي دسترسي به مديراني در سطح استاندار به سختي ممكن است، چه برسد به شرايط بحراني!
آنچه رخ داده با هيچ حساب و كتاب مديريتي قابل توجيه نيست، مگر آنكه از اين طريق خواسته باشند، راه را بر اطلاع رساني از ضعف‌هاي مديريتي در شرايط بحراني ببندند، كه باز هم اين مسئله نه به صلاح مسئولان است و نه به صرفه جامعه، چرا كه گذشته از صدا وسيما، دو رسانه ديگر محرم شناخته شده يعني خبرگزاري جمهوري اسلامي به دليل انتشار الكترونيك و عدم دسترسي همگان به اينترنت به خصوص در شرايط بحراني و روزنامه ايران، به دليل انتشار از تهران واولويت نداشتن رخداد‌هاي محلي هرگز نمي‌ توانند تصوير كاملي از ماجرا به جامعه منتقل سازند. باور كنيد رسانه‌ها نامحرم نيستند بلكه به عنوان بازوان اجرايي مي‌توانند در شرايط بحراني كمك‌حال‌تان باشند و خط اعتماد شما با مردم را تقويت كنند.